Το είπε Όρμο της Αφροδίτης, όπως ακριβώς έλεγαν και τον όμορφο όρμο που απλώνεται μπροστά. Φτάνοντας στο μικρό μαγαζάκι με την ταμπέλα που λέει “Όρμος Αφροδίτης” στην πρόσοψη (η άλλη ταμπέλα, λίγο παραδίπλα, γράφει “Ο Κώστας”) πετυχαίνουμε τον κύριο Κωστή στο τραπεζάκι ακριβώς απ’ έξω. Κεφτεδάκια, ομελέτες, υπέροχες τηγανητές πατάτες, αλλά και μαρίδα, γαύρο και κρύους μεζέδες είναι μερικά από όσα θα δεις στα τραπεζάκια του. Όσο λειτουργεί και η ιχθυόσκαλα δηλαδή και λίγο παραπάνω. Ο κόσμος της θάλασσας το έχει για στέκι του και το εμπιστεύεται.

Νάνσυ Παραδεισανού και Ελένη Πέτα σε δημόσια αντιπαράθεση: «Μην σας επηρεάσει η γνώμη μιας τυχάρπαστης τραγουδίστριας»

Για φρέσκο ψάρι δεν έχετε παρά να ρωτήσετε τι τους έχει έρθει από τα καΐκια. Το σαλπάρισμα ξεκινάει με πιάτα που φλερτάρουν αρμονικά με την παράδοση αλλά και τις μοντέρνες εκδοχές. Ντυμένη πολύ κομψά στα λευκά και στα μπλε αυτή η ταβέρνα επενδύει στην απαράμιλλη θέα και σε όλα τα πειραικη ψαροταβερνες καλούδια της θάλασσας. Σας συμβουλεύουμε πάντως να μην παραλείψετε μια πρώτη βουτιά στις γυαλιστερές, τα κυδώνια και τα μύδια μοσχοβολάνε ιώδιο.

Κατσόγιαννος: Η πιο παλιά ταβέρνα της Δραπετσώνας

Όταν έχει, προσφέρει και απάκι αλλά και χοχλιούς μπουμπουριστούς. Το ελαιόλαδο είναι δικό του από την Κρήτη ενώ τα καλαμαράκια και οι γαρίδες είναι το σήμα κατατεθέν του μαγαζιού. Από τότε, όπως θα σου πουν οι πιο παλιοί θαμώνες του, τα πιάτα του δεν έχουν χάσει ούτε στάλα από τη γεύση και την ποιότητά τους. Το 1981 αποφάσισε στο ίδιο μέρος που πίνουμε σήμερα τις ρακές μας και τσιμπάμε το χταποδάκι να ανοίξει ένα μικρό ουζερί – μεζεδοπωλείο.

Θέα Θάλασσα

Συνοδεύουμε με μπίρα, ούζο ή τσίπουρο γιατί τα μεζεδάκια το τραβάνε, ενώ όταν βρίσκουμε εμφιαλωμένα κρασιά τα προτιμάμε. Όλα σχεδόν βγάζουν τραπεζάκια έξω, σε αυλές και πεζοδρόμια τώρα που άνοιξε ο καιρός. Το 2003 πέρασε στα χέρια του Χρήστου Ζάχου, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Καμίνια και μαζί με τη γυναίκα του διατηρούν αναλλοίωτο στο μαγαζί τους τον χαρακτήρα της περιοχής. Πρώτη φορά άνοιξε το 1960 και προσέλκυσε όλη τη γειτονιά με το καλό της κρασί και τον ακόμα πιο καλό μεζέ της. Είναι ανοιχτός καθημερινά και, εκτός από ψαρομεζέδες και θαλασσινά, προσφέρει επίσης ωραία θέα. Από τα κυρίως ρώτα για τα ψάρια και φυσικά μην χάσεις το μπιφτέκι του που θα σου ξυπνήσει μαμαδίστικες αναμνήσεις.

Και μεταξύ μας μην φύγετε χωρίς μια γενναιόδωρη μπουκιά από την σουπιά κοκκινιστή κρασάτη. Συνεχίζουμε το σεργιάνι μας με φόντο τον Σαρωνικό και κατεβάζουμε άγκυρα στο οικογενειακό εστιατόριο, που σερβίρει πάνω από εξήντα χρόνια πειραιώτες και όχι μόνο νόστιμα πιάτα. Υπάρχει μια ξεχωριστή γοητεία όταν περπατάς παραλιακά την Πειραϊκή και το Μικρολίμανο, είναι κάπως σα να μεταφέρεσαι μέσα στο χρόνο, μια προς τα πίσω και μια προς το σήμερα.

• Η αλμύρα κρατάει στο δόντι και δεν έχει παρά λίγο ελαιόλαδο και λεμόνι.
• Στην όμορφη και γραφική μέσα σάλα χωρούν δέκα τραπέζια αλλά τα πιο ζηλευτά είναι τα μικρά μπροστά στον πάγκο-ψυγείο, όπου την ημέρα θα δεις τους παππούδες να πίνουν τον καφέ τους και το τσιπουράκι τους.
• Το μενού απλό αλλά ωραίο.
• Ένα μικρό μουσείο της περιοχής και της ιστορίας των κουτουκιών, που θα μπορούσαμε για ώρες να αναλύουμε τα “εκθέματά” του, αλλά σήμερα είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για το φαγητό του.
• Πέρα από καφέ, φρέσκους χυμούς και πρωτότυπα smoothies, θα βρείτε ακόμη comfort γεύσεις, μια ενημερωμένη λίστα κρασιών και signature cocktails συνοδεία κομψής μουσικής.

Μπαίνοντας, μια μεγάλη σκεπαστή αυλή που ζεσταίνεται με σόμπες-μανιτάρια, με μικρά τραπέζια και δεκάδες μικροαντικείμενα από περασμένες εποχές. Τα ψάρια ψήνονται μαστόρικα στη σχάρα. Δύσκολο να βρεθείς τυχαία εδώ. Το μενού απλό αλλά ωραίο.

Είναι expert στα θαλασσινά και ειδικά στο καλαμάρι και στη γαρίδα, και σαν γνήσιος Κρητικός κάνει μαγικούς μπουμπουριστούς κοχλιούς, που πρέπει να δοκιμάσετε παρέα με ουζάκι. Όταν έρθει η ψαριά, ο Κώστας τηγανίζει με μαεστρία τα μικρά ψαράκια και ψήνει όπως πρέπει τα μεγαλύτερα. Από το 1981 μας φιλεύουν μαζί με τη σύζυγο του Νίκη, κρητική φιλοξενία με καλούδια από το χωριό καταγωγής τους, τα Καλύβια Μονοφατσίου. Αν θέλετε να λαμβάνετε το περιοδικό «Γαστρονόμος» κάθε μήνα στην πόρτα σας, αποκτήστε συνδρομή στην εφημερίδα «Καθημερινή»

Στέκι του Γίγαντα (Το)

Αν πάλι δεν είστε της θάλασσας, το μπιφτέκι στη σχάρα είναι πολύ νόστιμο, το ίδιο και το χωριάτικο λουκάνικο, ενώ αξίζουν και η μοσχοβολιστή χοιρινή τηγανιά και η ζουμερή χοιρινή μπριζόλα. Για την αυθεντικότητα του ντεκόρ ευθύνεται ο κυρ-Αντώνης, άρχοντας στο κουτούκι του, άνθρωπος μερακλής και νοικοκύρης, όπως μαρτυρά κάθε γωνιά του μαγαζιού. Η Μαρία μαγειρεύει, ο σύζυγός της Κώστας αναζητά κάθε μέρα την καλή πρώτη ύλη ενώ τα δυο τους παιδιά, ο Νέστορας και ο Κωνσταντίνος, σερβίρουν και φροντίζουν για την φιλοξενία των πελατών. Οι της γειτονιάς και οι μιλημένοι όμως έρχονται και ξανάρχονται στην Ψαροκαστέλλα, το μικρό ψαρομάγαζο μιας οικογένειας στην Καστέλλα.

Και μια στήλη με τυριά που θα ευχαριστήσουν τους τυροφάγους τούτου του κόσμου. Έχει και θαλασσινά και στεριανά πιάτα το μενού. Και εκείνους τους θαυμάσιους γίγαντες με το καυτερό σουτζούκι, που είναι από τα πιο ωραία τους, μπορείτε να τους ζητήσετε αυτές τις μέρες και άνευ αυτού. Δοκιμάστε την ταραμοσαλάτα που την κάνουν με καρύδι και της βάζουν από πάνω λίγο αυγοτάραχο Μεσολογγίου, τα καλοκαμωμένα ντολμαδάκια τους με αμπελόφυλλα από ξινόμαυρο που έρχονται από τη Νάουσα, το ταμπουλέ, το πλιγούρι με μανιτάρια και γραβιέρα με τρούφα από την Κοζάνη.